Sinds 1 maart stonden we open voor crisisopvang voor een baby van 0 tot 6 maanden.
Je weet dat er op een dag een kleintje kan komen. Maar je weet niet wanneer. Niet hoe oud. Niet of het een jongen of meisje is. Niet hoe lang hij of zij blijft. En ook niet precies wat er nodig zal zijn.
Dat maakt het bijzonder, maar ook spannend.
De afgelopen tijd merkte ik dat ik langzaam nesteldrang kreeg. Het huis moest in orde. Het bedje moest klaar. Spulletjes moesten een plek krijgen.
Maar verder kun je eigenlijk weinig voorbereiden, want je weet niets.
Je wacht.
Op dat ene telefoontje.
En toen kwam het.
Deze dinsdag ging de telefoon. Het langverwachte telefoontje waar we ergens steeds rekening mee hielden, maar dat toch ineens onverwacht voelde.
Donderdag mochten we hem verwelkomen.
Een jongetje.
Na vijf meiden in huis nu ineens een kleine jongen. En eerlijk? Ik was meteen verkocht.
Een prachtig klein mannetje, dat in zijn korte leventje al veel heeft meegemaakt. Maar hier, bij ons, mag hij landen. Hier mag hij worden gekoesterd, geliefd en veilig zijn.
We weten niet hoe lang hij blijft. Dat hoort bij crisisopvang. Je stapt in zonder precies te weten hoe het loopt.
Maar zolang hij hier is, geven we hem een warm thuis. Rust, liefde, aandacht en de beste start die we hem kunnen geven.
Het is zo bijzonder om dit te mogen doen.
En tegelijk besef ik weer hoe kwetsbaar het leven kan beginnen. Hoe belangrijk veiligheid is. Hoe veel verschil liefdevolle zorg kan maken, juist in de eerste periode van een mensenleven.
Voor mij raakt dit ook aan alles wat ik belangrijk vind.
Zorgen. Kijken wat iemand nodig heeft. Een veilige plek bieden. Helpen waar je kunt. Niet altijd groots, niet altijd zichtbaar, maar wel met aandacht en liefde.
Mensen helpen, in welke vorm dan ook, blijft voor mij het mooiste wat er is.
In mijn werk als coach en sparringpartner doe ik dat op een andere manier. Daar help ik creatieve ondernemers, professionals en mensen die vastlopen om weer rust, richting en vertrouwen te vinden.
En thuis mogen we nu op een heel andere manier iets betekenen.
Naast de crisisopvang blijf ik er ook nog steeds voor mijn klanten. Misschien iets anders gepland, misschien met wat meer afstemming, maar coaching en sparren blijven doorgaan.
Want ook daar gaat het voor mij om hetzelfde: naast iemand staan. Meekijken. Rust brengen. Vertrouwen geven. En helpen om weer een stap verder te komen.
Overweeg jij ook om iets te betekenen voor een kind dat een veilige plek nodig heeft? Informeer dan eens naar de mogelijkheden bij pleegzorg. Misschien kun jij, op jouw manier, ook een verschil maken.
Soms weet je niet precies hoe lang iets duurt.
Maar je kunt wel kiezen met hoeveel liefde je erin stapt.