Als je partner ineens patiënt wordt
Wanneer iemand ziek wordt, verandert er in korte tijd veel.
Maar wat me misschien nog wel het meest raakt, is hoe iemand die altijd zo sterk en zelfstandig was ineens patiënt wordt.
Ons Serge is altijd iemand geweest die alles zelf regelde.
Sterk, praktisch, altijd in beweging.
En nu ligt hij in een ziekenhuisbed.
Afhankelijk van artsen, verpleegkundigen en apparaten.
Het is een vreemd gevoel om je partner zo te zien.
Iemand met wie je al 34 jaar lief en leed deelt.
Met wie je samen een leven hebt opgebouwd.
Met wie je alles samen draagt.
En ineens zit je aan de andere kant van het bed.
Niet meer samen alles oplossen.
Maar kijken, wachten en hopen.
En ondertussen merk je dat jouw rol ook verandert.
Van vrouw naar mantelzorger.
Soms bijna naar verpleegster.
Je helpt met dingen waarvan je vroeger dacht:
dat ga ik nooit doen.
Maar stap voor stap verschuiven die grenzen.
Omdat je iemand helpt van wie je houdt.
Wat eerst ondenkbaar leek, wordt ineens normaal.
Niet omdat je dat ooit zo bedacht had,
maar omdat liefde je verder laat gaan dan je ooit dacht.
