Hij blijft mijn Serge: liefde voorbij het patiënt zijn
In een ziekenhuis verandert er veel.
Iemand van wie je houdt ligt ineens in een bed.
Omringd door apparatuur, infusen en monitors.
Artsen en verpleegkundigen die komen en gaan.
Het is makkelijk om iemand dan alleen nog als patiënt te zien.
Maar voor mij blijft hij in de eerste plaats gewoon ons Serge.
Mijn maatje.
Mijn partner.
Degene met wie ik al 34 jaar mijn leven deel.
De man die altijd grapjes maakt.
Die sfeer brengt in een ruimte.
Die mensen laat lachen.
En soms zie ik hem daar weer even doorheen komen.
Een blik.
Een opmerking.
Een grapje tussendoor.
En dan weet ik:
daar is hij nog steeds.
Niet alleen een patiënt in een ziekenhuisbed,
maar gewoon ons Serge.
Misschien is dat wel wat liefde doet in moeilijke tijden.
Dat je iemand blijft zien zoals hij is,
ook wanneer het leven hem even stil zet.
