Onze crisispleegzoon mag bij ons blijven
Soms vergeet je bijna het mooiste nieuws te delen…
Door alles wat er de afgelopen maanden met Serge is gebeurd, zijn we bijna vergeten te vertellen dat we zelf ook heel bijzonder nieuws hebben gekregen.
Onze crisispleegzoon mag bij ons blijven. Als alles zo blijft verlopen, mag hij bij ons opgroeien tot hij 18 jaar is.
Veel mensen hebben de afgelopen maanden verbaasd gereageerd toen ze hoorden dat wij, midden in alle ziekenhuisopnames, IC’s en revalidatie, óók nog een jongetje van één jaar thuis hadden.
En eerlijk… ik denk dat juist híj ons er voor een groot deel doorheen heeft geholpen.
Vanaf het moment dat hij bij ons kwam wonen, waren we op slag verliefd. Hij hechtte zich helemaal aan mij en langzaam werden we een team. Nog voordat Serge ziek werd, zeiden we weleens tegen elkaar: “Hij kan toch nooit meer weg? Wat zou het mooi zijn als hij mag blijven.”
Maar die beslissing ligt natuurlijk niet alleen bij ons. Er zijn ouders, hulpverlening en uiteindelijk ook de kinderrechter.
Daarom zijn we zó ontzettend blij dat we hebben gehoord dat hij bij ons verder mag opgroeien.
Zijn ouders blijven een belangrijke rol in zijn leven houden en zullen hem blijven zien. Maar zijn thuis… dat is nu bij ons.
En ja… dan hebben we gewoon een zoon.
De knapste, vrolijkste, ondeugendste, grootste sjansbal en het liefste ventje dat je je kunt wensen.
Juist in de moeilijkste periode heeft hij ons zoveel gegeven. Als ik na een lange dag in het ziekenhuis thuiskwam, kroop ik nog even met hem op de bank voor zijn laatste fles. Op de ochtenden dat ik het liefst onder de dekens was blijven liggen omdat alles zo zwaar voelde, stond ik tóch op. Omdat hij zijn fles wilde. Omdat hij wilde spelen. Omdat hij mij nodig had.
Zonder dat hij het zelf wist, gaf hij onze dagen weer ritme, afleiding en vooral heel veel liefde.
En de glimlach van Serge als ik samen met hem de ziekenhuiskamer binnenkwam… die zal ik nooit vergeten. Zo trots dat hij, na drie dochters, toch ook een beetje een zoon had.
Natuurlijk zal het niet altijd makkelijk zijn om alles opnieuw te doen. Maar als we naar hem kijken, weten we één ding heel zeker…
Het is iedere seconde meer dan waard.
